سفر

               (ســـفر)

پـرنـده خیـــال مـن ،بـه هـر کــرانـه می رود

چـو مـن غـزل سـراید و به لب ترانه می رود

 

ز بـاغ مهــربان دل  می گـذرد چـه بـا صــفا

به مرز مهر و عاطفه ، چه عاشقانه می رود

 

اگر رســد ز کوی دل ، دمی صـــدای هلهله

پی طــراوت و صــفا ، به یک بهــانه می رود

 

و گــر صــدای نـالـه ای ، رســـد ز روزن دلم

به سوی آه و دود دل ، چه غمگنانه می رود

 

به کوه و دشت وبام وبر،چوقاصدک سـفرکند

گذر کنـد ز جاده ها ، به سـوی لانه می رود

 

میان شهر عاشـقان ، منم «رهــا» که دائماً

پـرنـده خیــــال مـن ،بـه هـر کــرانـه می رود

 

________________((رها))

با سپاس از حضور سبزتون