موج تبسم

 

	(موج تبسم) آخر شبی می آيد و صبرم به پايان می رسد آن يوسف گل پيرهن،آخر به کنعان می رسد   يك شب که از هجران او،سرگرم آه و ناله ام موج تبسم بر لبش ، با روی خندان می رسد   آن دم که ظلم و بـوی غم،جان را به لب می آورد غمخوارمن می آيد و لطفی ز جانان می رسد   وقتی که بيداد و ستم، چادر کشد بر صبح ما از پشت کوه غيبتش،خورشيد تابان می رسد   محبوب من آيد ز ره ، وز بوی ناب نرگسـش هم بر مشام جان ما،عطر گلستان  می رسد   طوفان خشم منتظر،از کوی عشـق و انتـقام با ذوالفقار حيدری،چون تک سواران می رسد   چشم انتظار مقدمش،تا پای جان ماند «رها» چون عاقبت دامن کشان يارم شــتابان می رسد   ___________________((رها))