كجا

                                                  

 

                                           (كجا؟)

      اينجا كجاست؟

           اين باغ بي پرچين؟

                  اين دشت بي پيكر؟

     اينجا كجاست؟

        شهري كه بيمار است!

                  چشمي كه مي‎گريد!

                               دستي كه مي‎‎لرزد!

                                          پايي كه لنگان است!

      اينجا كجاست؟

                اين نامراديها!

                     اين بي‎وفائيها!

                        اين ابر بي باران!

                               رودي كه خوابيده،

                                    در بستر خشكش!

    اينجا عشرتكده غربت و تنهائي‎هاست.

               اينجا ماتمكده هجر و جدائي‎هاست.

                                            اينجا ديار غربت است.

      اينجا ديار فقر محبت است.

             اينجا ديار بي هم‎نفسي است.

       دستم را بگير!

             تا در كنار هم!

              از كوچه بيمار فراق!

                         به سلامت بگذريم.

 

                                         بهروز قاسمي ــ رها

                                                    

دوست داشتني

ميلاد بانوي دو عالم  حضرت فاطمه زهرا(س) مبارك                                    ((دوست داشتني)) مادر، اي ستاره عشق، اي نسترن صفا به گلدان زندگي، تو شمع شب افروز مهرباني و نفحه دل انگيز محبتي، ترا دوست دارم. لطافت احساس تو، صداي پرواز پرستوها را ماند ، كه از سرزمين عشق باز مي­گردند. ترنم لاي لاي تو، سرود روحبخش عارفانه است، كه دلپذيرتر از چكيدن باران بهار، از ناودان محبت فرو مي­ريزد. مادر اي فرشته رحمت، اي صداقت محض، اي برترين خوبي ها، اي خوب­ترين، ترا دوست دارم. تو شاهكار خلقتي، تو زيباترين نگاره طبيعتي، اي سرشار از عاطفه، اي مملو از صفا، ترا دوست دارم. مادر، اي دوست داشتني، ترا دوست دارم.  ـــــــــــــــ بهروز ((رها))

 

شاخ نبات

((شاخ نبات))

از ته کوچه غمگـین نیــاز

می­رسه به­گوش­من­صدای­پات

 

پشت دیوار جدایی می شینم

تا بیادبه پیش من بازم چشات

 

ابـریـه دل ولـی بارون نداره

نا نداره که ببـاره رو مـوهات

 

غـم گرفتـه همـه جای دلمو

انگاری میخوادبگیره که عزات

 

مثل یه گلدون بی گل دل من

تشنه و گرسـنه آب و غذات

 

خون نمونده توی رگهای دلم

روبه­قبله­میخواداون­دست­شفات

 

نـردبـون کهــنه دلم کجاست

تا بذارم پای دیـوار نگــات

 

یه ســـبد گل و ترانه بیارم

تا بریزم پای افسون صدات

 

نقل­شادی­می­پاشم­روی­سرت

واسه­من میاری تو شاخ نبات

 

همیـشه منتـظر تو میـمونم

میکشه پر دل من توی هوات

 

درهوای تومیخوام«رها»بشم

میخوام اینجابخونم بازم برات

((رها))

 

 

خانه احساس

 

(خانه احساس)

بیدارم هرشب تاسحر،ازشوق وصلت یارمن

امشب بیا ای نـازنین، بگشـا گره از کار من

 

اینک که از هجران تو، افتاده ام در خاک غم

یکدم به بالینم بیا، ای مونس و غمخوار من

 

با دیده ام ای جان بیا ، بر گیرم از پایت غبار

خاک رهت مرهم شـود ، بر دیـده بیـمار من

 

بی چهره ات محزونم وچشمم به راهت بی قرار

بازا که غم بیرون شـود ، از ســینه تبدار من

 

آمد به آخر تاب من ، بی تو چگونه سر کنم

بنشین ز لطفی در برم،ای همدم و دلدار من

 

در خانه احساس من،پیچد شمیم عشق تو

انـدیشــه دیدار تو ، زیبــاترین پنـدار مـن

 

از بند حسرت ای صنم،با بودنت گردم «رها»

گلـواژه شعرم تـویی ، ای رونـق افکار مـن

 

_____________((رهـا))