صهیون دغا

((صهيون دغا))

بـه قوم خسـته و مظلوم غزه

بسي فتنه بسي جور و جفاشد

 

ز بيــداد ابـر شــيطان عالم

بنـاي ظلم نـامـردان بپـا شد

 

صداي مرگ و بيم­آيد ز هرسو

به ­هركوي­و به­ هر برزن­عزاشد

 

گشايد بال­وحشت كركس غم

چنـان گويي جهنم برملا شـد

 

بريـزد خـوشـه بمب جنـايت

فلسطين غزه­اش ماتم­سرا شد

 

تجـاوز بـر حـريم پـاك غزه

از اين نامـردمان بي خدا شـد

 

دل­عالم به درد آمد از اين غم

و ايران زين بلا صاحب­عزاشد

 

جنـايت شد فزون از حد الهي

چه بي­رحمي ز صهيون دغاشد

 

به بند كينه پير و كودك و زن

ز دست غـاصبان بي­حيا شـد

 

كـه خواهد داد آنـان را ستاند

چرا همت از اين امت جدا شد

 

فلسطين تـا به كي تنها بماند

رگ مـردانگـي آخر كجا شـد

 

خدايـا كي رسد دست تـوانگر

چرا غزه به اين غم مبتلا شـد

 

چه­دردي را به­جان­داردفلسطين

كه­مملو از غمش­شعر«رها»شد

 

بهروز ((رها))

 

 

 

كاروان عشق

 

((كاروان عشق))                  مي­رود از ســـرزميـن كـربلا         كاروان عشـق و ايثـار وصـفا   مي­رود تا بركنـد بـا اشتــياق ريشـه كفـر و نفـاق و اختناق   مي­رود از شــهر خـون نيـنوا با ســر پـاك شــهيدان خدا   برسر ني رقص خورشيدآشكار زينب­است­باكودك­و زن­رهسپار   سوي شام و كاخ بيداد و ستم كاروان گشته روان با صد الم   قـافله سالار اين شـام خـراب زينب است آن فخر آل بوتراب   رينب آيـد بـا اســـــيران بلا از ديـار عشــق و ايمان كربلا   زينب آيد تا كه اندر شهر شام رو نمــايد نقشـه قـوم ضـلام   شـهر غم در انتظار زينب است محـو عـزم اسـتوار زينب است   زخم صــدها تـازيـانه بر تنش داغ هجــــران بـرادر بر دلش   آســمان روي او شــد نيلگون نرگسش­هم كم­فروغ و پرزخون   بس­كه­نامهري­از اين­دونان­كشيد چون­نهال تردي ازطوفان خميد   نطق زينب قافله ســالار ديـن بشــكند پنــدار كفــار لعيـن   زينب همچو باب خود حيدربود همچو زهرا بر زنان سـرور بود   چون حسين اوعاشق دين خدا زينب است آيــينه لطف خـدا   زينب كبـري ز گفت ناب خود مكتب آل جفـــا رســوا نمود   لـرزد اينك پـايـه ديـن يـزيد از بيـان خواهر شـاه شـــهيد   شيشه عمر ستمگر بر شكست رشته كفر و ستم ازهم­گسست   دين حـق ز انديشه زينب دگر شد «رهـا» از سلطه قوم شرر (( رها))

 

بت شکن

 

السلام علیک یا اباعبدالله

 

((بت شکن))

ياحسين اي­مظهر عشق و صفا

ياحسين اي­صاحب لطف و عطا

 

ياحسين اي­تو صفاي جان و دل

اين جهان از شور ايثارت خجل

 

ياحسين اي ­مهر احسان و سخا

مهر تو شد در جهان سوداي ما

 

يا حسين اي نور حق اندر زمين

اي به جنت يار خيــرالمرسلين

 

هم نشان داري ز زهرا هم علي

نور حـق در چهــره تو منجلي

 

اختـر تـابـان شـهر عاشـقان

تك سـوار عرصه كون و مكان

 

اي حسين اي رهبر منكر ستيز

اي كه بودي با جهالت در ستيز

 

جان و سر در راه يزدان داده­اي

هم به عالم درس ايمان داده­اي

 

خم نگـردد قـامتت مـولاي مـا

پيش غيـري جز به در گاه خدا

 

با قيــامت دين احمد زنده شد

تا قيــامت رزم تو پاينـده شد

 

جان ما ممـلو ز عشـق روي تو

ما كه­ايم جز شـيفتگان كوي تو

 

بت شكن اي ميـر دشت كربلا

بهـر ما هسـتي شفيع روز جزا

 

اي فداي تو شـود جان «رهـا»

ياحسين اي مظهرعشق و صفا

 

____________((رها))