خنجر نفرت

(خنجر نفرت)

چکاوک نغمه شـــادی به شـاخ گل نمی­خواند

بـه دشت مهــــــربانیـــها دگـر بلبل نمی­خواند

 

در بـاغ محبت را ابـر نـامـــــــردمـان بســــــتند

قناری هم شده خاموش به روی­گل نمی­خواند

 

پـرســتوی وفـا پـر زد ز کــــوی بی وفـائیــــــها

دگـر آوازه خـوانی هم بـه شهــر گل نمی­خواند

 

بـه صبح بی صـفای دل خـروس غصه می­نـالـد

بـه جمع شــــاد گل دیگــر،چرا بلبل نمی­خواند

 

مس نـاآدمیت هم ، بـه ظاهـــــــــــر آب زر دارد

شده لب بسته مرغ دل ،چنان بلبل نمی­خواند

 

دریـده خنجـــر نفـــــرت ،دل خونین عـاشـق را

دگــر بـر خاک گور دل ،کسی از گل نمی­خواند

 

بـه پـایـان آمـده گـویـا ،«رهـا » این شـادمانیها

کـه در بـاغ صـــفا از غم، دگــر بلبل نمی­خواند

 

__________________((رها))

 

 

 

آینه

 

 

(آينـــــه)

آينــه آرزوش اينـه تـوی چشــمات بشينه

گل بوسـه­های عشـقو روي لبهات بچينه

 

آينـــه بـازم هوای تـرو داره بـه ســـرش

خودشو مي­خواداز اين پس تونگاهت ببينه

  

آينــــــه دلش بـرای ديـدنت پـر مي­زنـه

توی قاب خسته­اش به هرطرف سرمي­زنه

 

وقتی بوی نفســات می­پيچه باز توی خونه

آينـه هی خودشــو اين در و اون در مي­زنه

 

وقتی باد سحری می­پيچه تو رنگ شــراب

آينـه دلش مي­گيره مي­خوره هی پيچ وتاب

 

شــونه باد و به دستـش مي­گيـره يواشکی

تـا کـه شــونه بکشه موهاتو با حال خراب

 

 دوباره پروانه­هـا ميــان مي­شينن رو سـرت

دوباره پـرســــتوها پـر مي­زنن دور و برت

 

تو مث غنچه گل واميشـی و مي­خنـدی باز

من دوباره مي­شينم تو کنج چـارچـوب درت

___________________((رها

 

 

تولدی دیگر

 

          

                   «تولدی دیگر»

   برگی زرد،

     از شاخه جدا شد.

 

    در مسیر تندباد حوادث،

               چرخی درهوا زد.

 

       با شوق ماندن،

                ومیل برگشتن،

                    آرام آرام به پایین غلتید.

 

         تولدی دیگر،

                  زیر پای رهگذران.

   _______________بهروز ((رها))  

راز دل

(راز دل)

عطر نگاه مستت ، چون بـوی ســبزه زاران

رخســــاره قشـنگت ، ســیمای مـاه تـابان

 

لبخــــند دلنشینت ، بـر قلب مـن نشــــیند

آن گـوهـر لبــانت ، چـون قطــره های بـاران

 

پر می کشد ز شوقت،در سینه این دل من

بندی به دست این دل،زلف کمندت ای جان

 

بنشــین دمی کنــــارم ، تـا راز دل بگـــویم

شــاید ز مهــربانی ، گیــری سرم به دامان

 

احســاس بودنم را ، بـا چشمت آشــنا کن

تا هستی ام بگیرد ، رنگی ز بـوی ســامان

 

آنی میــان ســینه ، جـز عشــق تو نگــنجد

راضی مشو که بی تو گردد«رها » هراسان

 

____________________((رها))

 

ناز نگاه

  شـیفتـه نـاز نگاهت شــد دلم   همنشین عطـر نابت شـد دلم     لحظه هایم با حضورت دلنشین   حضرت عباسی فدایت شد دلم