(نشان هجر)

هوای شهر دلم چون،زغصه دلگیر است

بـه انتظار نگاهت ، دلم ز غم پیــر است

 

ز بسکه چشـم دلم شـد، به راه تو گریان

بـرای دیـدن رویت، دلم زمین گیر است

 

ز تاب طرّه ات ای جان، دلم شود بی تاب

به دام زلف سیاهت ، دلم به زنجیر است

 

اگـرچه از غم هجرت ، حـزینم و خسـته

حدیث ناله این دل،چه جای تفسیر است

 

شکــسته ام ز فراقت ، بیـا تویی مـرهم

نشان هجر تو بر دل،چو زخم شمشیر است

 

ز کی نشـان تو پرسـم؟ کجـا تـرا یابم؟

دگــر نمــانده توانی ، بیا بیا دیـر است

 

شـوم ز غم «رهـا» من ، اگر تـرا بینم

که کیمیای نگاهت ،مرا چو اکسیر است

 

_____________((رهـا))