|
«تالار خیال» در تالار خیال، روی نیمکت احساس، نشستهام. در انتظار نفسهایت، ساعت بزرگ دیواری، که تحمل توقف ندارد، مرا همراهی میکند. گرمای دل انگیز دستت را، بر شانه هایم ، حس کردم. و در آسمان، آبی چشمانت، چون پرستویی، سبکبال، به پرواز در آمدم.
|
انتظار
در امتداد نگاهم به خانه می آیی...ز انتهای افق عاشقانه می آیی
+ شاعر بهروز قاسمی (رها) در
یکشنبه پنجم خرداد 1387 و ساعت
23:27 |






