(غم)
من و غروب و غم ، تو طعم مهربان
من و دل غمـين ، تـو و صفای جان
تـو و همه سکوت ، شـکفته بـر لبت
من و صدای غم ، به کنج شب نهان
من و غمت کنــون ، به غربتی اسير
تو چون پـرنـده ای ، ميـان آسـمان
کنــار شهـر غم ، نشـستهام غمين
بـه زيــر چــادر ســــياه مردگان
تـو و شــــــکفتن تـرنم نســيم
من و سرود غم ، ز گــوشـه زمـان
من و شکـست دل ، تـو و همه غرور
منم چـو ذرّهای ، تـو دشت بيــکران
تـو و مـه و سحر ، من و غم و فراق
«رهــا» شوم اگر ، رسـد ز تو نشـان
بهروز ((رها))
|
+| نوشته شده توسط
بهروز قاسمی (رها) در چهارشنبه هشتم اسفند 1386
|
