((شب و خزان))

	((شب و خزان))   شب ميان قالب سـردي خفــته است     كوچه زير فرش زردي خفــته است           در خـزاني همســــفر بـا نـالـه هـا     بغض من در كنج دردي خفته است          بهروز قاسمی ((رها))

((ايران من))

 

 

(ايران من)
اي ســرزمين عاشــقان ، اي مـرز خـوبان جهان

مهر تو با خونم عجين،عشقت بود در روح و جان

 

در پهــنه گـيتي نگــر ، چـون اختــر تـابـان تـويي

در وسعت خـاکت نگـــر ، لطف خـدا باشـد عيان

 

نـام بلــــندت تـا ابـــد ، بنشـــسته بـر ايـوان دل
ايـران مـن ، ايـران مـن ، نـامت بمــــانـد جـاودان

 

اي مهــد مـردان دلــير ، اي ســـرزمين لالـه هـا
در دامـن زنهــــاي تـو ، عــزّت گــــرفتــه آشـيان

 

در هر قدم از خاک تو ، خيــزد گل عشــق و وفا
هم دشت وکوه وجنگلت،هم خاک توگوهرنشان

 

اي تـار و پودم اي وطن ، اي پر صـــفا ايـران مـن
دريايي از شــعر «رهــا» ، در وصف تو گردد روان

___________بهروز قاسمي((رها))
 

 

 

 

 منتظر مشاهده نظر مبارکتون  بهروز ((رها))

 

__._,_.___

انتقال

 

 

 

 

 

 

 

 

 .

 

                               به صفجات بعدی منتفل شد

 

 

 

نظر یادتون تره

((تمام احساس))

 

 

 

((تمام احساس))

خزان زده برگی به باغ به باغ پاییزم

کـه اشک جـدایی چـو ابـر می­ریـزم

 

ببین­که تهی شد دو دیده­ام از اشک

ولی بـه هـوایت ز چشــم خونـریـزم

 

بیــا به ســراغم تمــام احســـاسم

به پای حضــورت ز شــوق گلــریـزم

 

ز یـاد تـو پـر شـد فضـای این دل بـاز

بـه یمن وصــالت ز عشـــق لبــریزم

 

ز جـان گـذرم تـا مگـــــر تـرا بیـــــنم

ز تيــــــر نگاهت کـه خـون دل ریــزم

 

و هـر چـه تمـــنا کنــــد دلم جـز تـو

بـه پـاس نگاهت ز آن بپــــرهیــــزم

 

و گـر ز فـراقت شبی «رهــا» گـردم

بـه دامـن لطفت دگــــر بیـــــــاویـزم

 

بهروز ______________((رها))

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      متشکرم که سر زدید

        بهروز  (رها)  

((راز دل))

(راز دل)

عطر نگاه مستت ، چون بـوی ســبزه زاران

رخســــاره قشـنگت ، ســیمای مـاه تـابان

 

لبخــــند دلنشینت ، بـر قلب مـن نشــــیند

آن گـوهـر لبــانت ، چـون قطــره های بـاران

 

پر می کشد ز شوقت،در سینه این دل من

بندی به دست این دل،زلف کمندت ای جان

 

بنشــین دمی کنــــارم ، تـا راز دل بگـــویم

شــاید ز مهــربانی ، گیــری سرم به دامان

 

احســاس بودنم را ، بـا چشمت آشــنا کن

تا هستی ام بگیرد ، رنگی ز بـوی ســامان

 

آنی میــان ســینه ، جـز عشــق تو نگــنجد

راضی مشو که بی تو گردد«رها » هراسان

 

____________________((رها))

با سپاس از حضور سبزتون

  نظریادتون نره بهروز((رها))