تبليغاتX
انتظار
 
 

 

          ((شب و خزان))

 

شب ميان قالب سـردي خفــته است

 

 

كوچه زير فرش زردي خفــته است

 

 

 

 

 

در خـزاني همســــفر بـا نـالـه هـا

 

 

بغض من در كنج دردي خفته است

 

       بهروز قاسمی ((رها))

 

        

 

+ شاعر بهروز قاسمی (رها) در جمعه بیست و چهارم آذر 1385 و ساعت 14:19 |

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ايران من)
اي ســرزمين عاشــقان ، اي مـرز خـوبان جهان
مهر تو با خونم عجين،عشقت بود در روح و جان
 
در پهــنه گـيتي نگــر ، چـون اختــر تـابـان تـويي
در وسعت خـاکت نگـــر ، لطف خـدا باشـد عيان
 
نـام بلــــندت تـا ابـــد ، بنشـــسته بـر ايـوان دل
ايـران مـن ، ايـران مـن ، نـامت بمــــانـد جـاودان
 
اي مهــد مـردان دلــير ، اي ســـرزمين لالـه هـا
در دامـن زنهــــاي تـو ، عــزّت گــــرفتــه آشـيان
 
در هر قدم از خاک تو ، خيــزد گل عشــق و وفا
هم دشت وکوه وجنگلت،هم خاک توگوهرنشان
 
اي تـار و پودم اي وطن ، اي پر صـــفا ايـران مـن
دريايي از شــعر «رهــا» ، در وصف تو گردد روان

___________بهروز قاسمي((رها))
 

 

 

 

 منتظر مشاهده نظر مبارکتون  بهروز ((رها))

 

__._,_.___

+ شاعر بهروز قاسمی (رها) در دوشنبه بیستم آذر 1385 و ساعت 23:8 |

 

 

 


 

 

 

 

 

 .

 

                               به صفجات بعدی منتفل شد

 

 

 

نظر یادتون تره


+ شاعر بهروز قاسمی (رها) در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 و ساعت 21:51 |
 

 

 

((تمام احساس))

خزان زده برگی به باغ به باغ پاییزم

کـه اشک جـدایی چـو ابـر می­ریـزم

 

ببین­که تهی شد دو دیده­ام از اشک

ولی بـه هـوایت ز چشــم خونـریـزم

 

بیــا به ســراغم تمــام احســـاسم

به پای حضــورت ز شــوق گلــریـزم

 

ز یـاد تـو پـر شـد فضـای این دل بـاز

بـه یمن وصــالت ز عشـــق لبــریزم

 

ز جـان گـذرم تـا مگـــــر تـرا بیـــــنم

ز تيــــــر نگاهت کـه خـون دل ریــزم

 

و هـر چـه تمـــنا کنــــد دلم جـز تـو

بـه پـاس نگاهت ز آن بپــــرهیــــزم

 

و گـر ز فـراقت شبی «رهــا» گـردم

بـه دامـن لطفت دگــــر بیـــــــاویـزم

 

بهروز ______________((رها))

 


 

 

 

 

 

 

 

 

      متشکرم که سر زدید

        بهروز  (رها)  
+ شاعر بهروز قاسمی (رها) در سه شنبه هفتم آذر 1385 و ساعت 21:56 |

(راز دل)

عطر نگاه مستت ، چون بـوی ســبزه زاران

رخســــاره قشـنگت ، ســیمای مـاه تـابان

 

لبخــــند دلنشینت ، بـر قلب مـن نشــــیند

آن گـوهـر لبــانت ، چـون قطــره های بـاران

 

پر می کشد ز شوقت،در سینه این دل من

بندی به دست این دل،زلف کمندت ای جان

 

بنشــین دمی کنــــارم ، تـا راز دل بگـــویم

شــاید ز مهــربانی ، گیــری سرم به دامان

 

احســاس بودنم را ، بـا چشمت آشــنا کن

تا هستی ام بگیرد ، رنگی ز بـوی ســامان

 

آنی میــان ســینه ، جـز عشــق تو نگــنجد

راضی مشو که بی تو گردد«رها » هراسان

 

____________________((رها))

با سپاس از حضور سبزتون

  نظریادتون نره بهروز((رها)) 

 

+ شاعر بهروز قاسمی (رها) در پنجشنبه دوم آذر 1385 و ساعت 21:8 |