رنگ شب

اهداف اصلی

 

 

           

(رنگ شب)

برسرم امشب هوای کوی توست

درفضای خانه امشب بوی توست

 

بر مشــامم عطـــر گامت ميرسد

اشتياقم آرزوی روی تــوست

 

شوق عشق و همــدلی دارد دلم

تير عشـقم در خم ابروی توست

 

امشبم طرحی دگر دارد ز تو

رنگ شب مفتون رنگ موی توست

 

پر کشد حس نجيبي در فضـا

عاشقی جادوی ناب خوی توست

 

هجر تو آتش کشد اين سينه را

مرهم زخم دلم داروی تـوست

 

شوق ديدارت رهـايم ميكند

چشم دل هر لحظه امشب سوی توست

                                               بهروز ((رها))

 

 

كجا

                                                  

 

                                           (كجا؟)

      اينجا كجاست؟

           اين باغ بي پرچين؟

                  اين دشت بي پيكر؟

     اينجا كجاست؟

        شهري كه بيمار است!

                  چشمي كه مي‎گريد!

                               دستي كه مي‎‎لرزد!

                                          پايي كه لنگان است!

      اينجا كجاست؟

                اين نامراديها!

                     اين بي‎وفائيها!

                        اين ابر بي باران!

                               رودي كه خوابيده،

                                    در بستر خشكش!

    اينجا عشرتكده غربت و تنهائي‎هاست.

               اينجا ماتمكده هجر و جدائي‎هاست.

                                            اينجا ديار غربت است.

      اينجا ديار فقر محبت است.

             اينجا ديار بي هم‎نفسي است.

       دستم را بگير!

             تا در كنار هم!

              از كوچه بيمار فراق!

                         به سلامت بگذريم.

 

                                         بهروز قاسمي ــ رها

                                                    

دوست داشتني

ميلاد بانوي دو عالم  حضرت فاطمه زهرا(س) مبارك                                    ((دوست داشتني)) مادر، اي ستاره عشق، اي نسترن صفا به گلدان زندگي، تو شمع شب افروز مهرباني و نفحه دل انگيز محبتي، ترا دوست دارم. لطافت احساس تو، صداي پرواز پرستوها را ماند ، كه از سرزمين عشق باز مي­گردند. ترنم لاي لاي تو، سرود روحبخش عارفانه است، كه دلپذيرتر از چكيدن باران بهار، از ناودان محبت فرو مي­ريزد. مادر اي فرشته رحمت، اي صداقت محض، اي برترين خوبي ها، اي خوب­ترين، ترا دوست دارم. تو شاهكار خلقتي، تو زيباترين نگاره طبيعتي، اي سرشار از عاطفه، اي مملو از صفا، ترا دوست دارم. مادر، اي دوست داشتني، ترا دوست دارم.  ـــــــــــــــ بهروز ((رها))

 

شاخ نبات

((شاخ نبات))

از ته کوچه غمگـین نیــاز

می­رسه به­گوش­من­صدای­پات

 

پشت دیوار جدایی می شینم

تا بیادبه پیش من بازم چشات

 

ابـریـه دل ولـی بارون نداره

نا نداره که ببـاره رو مـوهات

 

غـم گرفتـه همـه جای دلمو

انگاری میخوادبگیره که عزات

 

مثل یه گلدون بی گل دل من

تشنه و گرسـنه آب و غذات

 

خون نمونده توی رگهای دلم

روبه­قبله­میخواداون­دست­شفات

 

نـردبـون کهــنه دلم کجاست

تا بذارم پای دیـوار نگــات

 

یه ســـبد گل و ترانه بیارم

تا بریزم پای افسون صدات

 

نقل­شادی­می­پاشم­روی­سرت

واسه­من میاری تو شاخ نبات

 

همیـشه منتـظر تو میـمونم

میکشه پر دل من توی هوات

 

درهوای تومیخوام«رها»بشم

میخوام اینجابخونم بازم برات

((رها))

 

 

خانه احساس

 

(خانه احساس)

بیدارم هرشب تاسحر،ازشوق وصلت یارمن

امشب بیا ای نـازنین، بگشـا گره از کار من

 

اینک که از هجران تو، افتاده ام در خاک غم

یکدم به بالینم بیا، ای مونس و غمخوار من

 

با دیده ام ای جان بیا ، بر گیرم از پایت غبار

خاک رهت مرهم شـود ، بر دیـده بیـمار من

 

بی چهره ات محزونم وچشمم به راهت بی قرار

بازا که غم بیرون شـود ، از ســینه تبدار من

 

آمد به آخر تاب من ، بی تو چگونه سر کنم

بنشین ز لطفی در برم،ای همدم و دلدار من

 

در خانه احساس من،پیچد شمیم عشق تو

انـدیشــه دیدار تو ، زیبــاترین پنـدار مـن

 

از بند حسرت ای صنم،با بودنت گردم «رها»

گلـواژه شعرم تـویی ، ای رونـق افکار مـن

 

_____________((رهـا))

 

 

 

حضوری بی نشانی

 

شهادت مظلومانه بی بی دو عالم تسلیت باد

((حضوري بي نشاني))

درسكوتي تلخ وغمگين وسـياه

ناشـكفته غنچه‎‎اي پژمـرده شـد

 

درفضـايي سخت وجانفرساوتنگ

از فشـاري پشت در آزرده  شـد

 

برگ  گل  در التــهابي  جانگـداز

پاي غـربت از جفـا افسـرده شـد

 

گل دلش  از جور نامـردان گـرفت

بسكه نامـردي دگر بي پرده شـد

 

سـاقه­اي بشكست و گل آخرخميد

باغبـان  از  داغ  او  دلمـرده  شـد

 

درشـبي خاموش وخلوت سوي حق

تاحضـوري  بي نشـاني برده شـد

 

غرق حجـمي ازغم و اندوه و اشك

هم «رها» هم شعر او سرخورده شد

 

بهروز قاسمي ــ رها

  

مرگ پرواز

 

        

                از کتاب مرگ پرواز دومین کتاب به چاپ رسیده اینجانب که می توانید  در صورت تمایل از نمایشگاه کتاب تهران راهرو ۳۱ غرفه ۳۳ انتشارات آوای کلار تهیه فرمائید.                                  

                                   ((مرگ پرواز))

      شب و فراق و درد،

            شب و شکست شیشه امید،

                شب و سرودن غمنامه سرشک.

                        شب است و فریاد تلخ نور.

  

        ضجه مرغ شباهنگ،

             قصه ریزش باران شقاوت،

                    رشته وهم به تسبیح خیال،

                     گریه خنده ز میلاد اسفناک سرور.

 

       پوچی بسته به زنجیر هوس،

               مرگ پرواز به تابوت قفس،

                   پویش خام پی چرخ فنا راه نفس،

                           لغزش عاطفه در کنج سیاهچال غرور.

 

       شب و فراق و درد،

            شب و شکست شیشه امید،

                شب و سرودن غمنامه سرشک.

                       شب است و فریاد تلخ نور.

          _______________________((رها))

 

 

قربونی

((قربوني))

با كوير تشنه دل      مي­شينم به انتظارت

مي­شينم تا كه بيايي      بشينم دمي كنارت

از كوه و دريا هميشه    مي­گيرم نشوني تو

اين دل عاشق و آخر    مي­كنم قربوني تو

عاشقم عاشق ترم كن        با نگاهت باورم كن

من گل شاخه عشقم           تو بچين و پرپرم كن

تو مسير خواستن تو       مي­شينم با چشم گريون

تا ز ابر مهربوني         بريزي نم نم بارون

مث بارون محبت      دوس دارم آروم بباري

بوسه عشق و هميشه     روي گونه­هام بكاري

عاشقم عاشق ترم كن          با نگاهت باورم كن

من گل شاخه عشقم           تو بچين و پرپرم كن

تو كه نيستي دل تنگم     انگاري تاريك و سرده

عروس ديار شب­ها        مي­شينه به پشت پرده

با تو خورشيد  و ستاره    باز دوباره جون مي­گيرن

تو اگه نباشي اينجا     تموم گلا مي­ميرن

عاشقم عاشق ترم كن       با نگاهت باورم كن

من گل شاخه عشقم        تو بچين و پرپرم كن

 بهروز ((رها))

 

 

 

 

دعایم کن

((دعايم كن))

ميان خلوت سـبز نيـاز عشـق دعايم كن

كنار چشمه جوشان راز عشـق دعايم كن

 

تماشا كن چروك دست سـرد التمـاسم را

تـو از اوج طلايي فـراز عشـق دعايم كن

 

قنوتت را بخوان با جنبش خاموش لبهايت

و در آن سجده سرخ نمـازعشق دعايم كن

 

چه زيبا مي زني زخمه به تار مهـربان دل

به پشت پرده لرزان سـاز عشق دعايم كن

 

مسيرتشنه احساس من بازاست و من راهي

چنان باران تو در راه دراز عشـق دعايم كن

 

سرم را مي گذارم روي پاهايت همين حالا

كـه بـا لالايي آرام نـاز عشـق دعـايم كن

 

«رها»كن در فضا عطر دل انگيز محبت را

هميشه با شميم دلنواز عشق دعايم كن

 

________بهروز  رها

بهار آمد

((بهار آمد))

بهـار آمد به سر فكري دگركن

زمستان را دگر از سر به در كن

 

ز شـــهر سـرد فرتوت گذشته

به دنيــاي جواني ها سـفر كن

 

ببين آغاز  فصل رويش عشـق

براي عـاشــقي يكدم خطر كن

 

بر آمد صبح خوبي ها بپـا خيـز

ز خواب خستگي حتما حذر كن

 

سپاه صلح و شادي مي رسد باز

حضــور لشـگر غم بي اثـر كن

 

و مي تابد دگر شمس ســعادت

تو باغ دل از اين پس پرثمر كن

 

عنان سـبز انديشه «رهـا» ساز

بهـار آمد به سر فكري دگر كن

 

1/1/88  _____ ((رها))